Volg  

Rit 2 Pyreneeën 2014

door Agostinho op woensdag 4 november 2015 22:26

17/07

Tijd voor de 2de rit. De rest van de familie trekt richting Tarbes. Een van de beklimmingen in de buurt die ik nog niet gedaan had was de Port de Boucharo. Vanuit Luz-Saint-Sauveur, zo’n 31 km lang met een gem. stijging van 4,9%. Dat lijkt niet al te zwaar, maar over die afstand en bij de vandaag heersende temperaturen zeker niet te onderschatten. Zoals eergisteren vertrek ik ook vandaag vanaf het hotel. Hierdoor verdubbelt de afstand tot de top en begin je net buiten Argelès-Gazost, na 10 km eigenlijk al te klimmen. De afdaling naar Argelès gaat vlot, uiteraard.

Vanaf de rotonde in Pierrefitte-Nestalas wordt het verkeer al drukker want daar komen de D913 en D921 samen. Als je het toeristenverkeer vanuit Lourdes naar Gavarnie en Pont d’Espagne wil voor zijn is het kwestie van vroeg te vertrekken. Maar de weg is breed en de meesten houden echt wel rekening met de wielertoeristen. Over wielertoeristen; wat opvalt is dat, op een paar uitzonderingen na bijna alle wielerfreaks elkaar groeten. Is blijkbaar iets wat men in België nog moet leren. In Nederland? Tot Luz-Saint-Sauveur kan ik een vrij strakke cadans aanhouden. Eenmaal daar voorbij veranderen de stijgingspercentages nogal, waardoor het moeilijker wordt om een egaal tempo te rijden. De temperatuur is ondertussen ook al flink opgelopen. Hierdoor geven de vele soorten planten in de vallei hun geuren vrij. Vooral de geur van lindebomen en vlinderstruiken vallen op. Als gevolg van de vele sneeuw die er afgelopen winter was gevallen is er nog steeds veel water in de “gave de Gavarnie”. Het is dan ook een prachtig zicht om die watermassa met schuimende koppen tussen de rotsblokken te zien stromen. Tot Gavarnie blijft het verkeer druk, maar eenmaal daar voorbij heb ik vanaf het buitenrijden van het dorp de brede weg praktisch voor mij alleen. Daar begint ook de “col de Tentes”, de eerste klim die ik moet oprijden. Vanaf de top, 2207m hoog kan ik dan hogerop doorrijden naar de Port de Boucharo op 2270m. Eenmaal de parking voor motorhomes voorbij begint de echte klim. Waar ik tot nog toe niet over de 5% ging, gaat het nu de eerste 2 kilometer aan 10% . Daarna vlakt het wat uit. 2 km aan 7%. Pfff…. Wat een verademing, alhoewel. Net als eergisteren wordt ik ook vandaag, met tussenpauzes ingehaald door een aantal Aussies. Ze zijn dan ook net iets jonger dan ik. De hoogtemeter geeft nu 1800 m. aan en je voelt de lucht langzaam ijler worden. Na iets meer dan 2km gaat het weer naar 10 en 11%. Maar wat een landschap…. adembenemend mooi. Wat een groene omgeving met daarboven de rauwe silhouetten van de hoogste Pyreneeëntoppen. De laatste drie km zitten dan weer rond de 7%. Langzaam maar zeker, maar zeker langzaam komt de top in zicht. Sinds de Tourmalet in 2008 is dit eigenlijkelijk pas de tweede tweeduizender die ik overwin. De jongens van down under zijn in een gesprek verwikkeld, maar moedigen mij toch aan bij het oprijden van de parking. Nu moet ik eerst even op adem komen want dit was toch een zware. De temperatuur doet de rest want, zelfs op deze hoogte nog 32°. Er wacht mij echter een teleurstelling. De weg naar de Port de Boucharo is versperd door een aantal rotsblokken. Omdat de hele omgeving sinds enige tijd is opgenomen in het Unesco werelderfgoed, is de laatste km voor driekwart breedte opgebroken en enkel nog toegelaten voor wandelaars. Ik zal me dus tevreden moeten stellen met 2207 m in plaats van 2270m.

En nu terug naar het hotel. En dat gaat in sneltreinvaart want de 51 klimkilometers van daarstraks kunnen we nu volle bak naar beneden, al blijft het tot Gavarnie toch wel uitkijken wegens bij momenten vrij steil. Gezien de warmte verkies ik om vanaf Pierrefitte-Nestalas via het eerste gedeelte van de col des Bordères naar het hotel te rijden gezien daar meer boomschaduw is en bijna geen verkeer. Maar ik heb toch wel wat fysieke averij opgelopen en de niet eens zware klim, 360 hm over 14 km verloopt zeer moeizaam. Na 100 km met een temperatuur van om en bij de 38° vind ik dit niet eens verwonderlijk? Net buiten Saint-Savin stop ik nog even voor een terrasje waar een coca-cola weer wonderen verricht. Na aankomst is de douche meer dan welkom. Daarna zet ik mij op het terras met een Ricard, in afwachting van het avondeten. Morgen rusten we weer en overmorgen vallen we de volgende tweeduizender aan.

Ritgegevens : http://www.brytonsport.com/mapTrackView/2?id=5954141

|

Berichten

Cate (Nederlands)

Mooie herinneringen aan een prachtige streek, die blijkbaar bij de Aussies ook in de smaak viel (of was het steeds hetzelfde groepje dat je tegenkwam?)

4 jaar geleden - Ongepast

Agostinho (Nederlands)

Neenee, de Pyreneeën zijn echt wel in trek bij onze tegenvoeters. Ook veel Britten kom je daar tegen. Of het in de Alpen ook zo is zal ik volgend jaar wel te weten komen.

4 jaar geleden - Ongepast

Kristine (Nederlands)

Mooi geschreven en dat Ricardje had je meer dan verdient 😊 Is trouwens ook het lieveling aperitiefke van mijn echtgenoot 😊

4 jaar geleden - Ongepast

Agostinho (Nederlands)

Maar da wist ik al. 😃 En een donkere Leffe gaat er ook goed in. 😉

4 jaar geleden - Ongepast

Kristine (Nederlands)

Ah gij wist dat al 😉 donkere leffe is niet weggelegd voor hem Duvel daar tegen 😃

4 jaar geleden - Ongepast

Agostinho (Nederlands)

Oeps. Zat effe mis. Niet opgelet. Dacht dat het Katrien haar woorden waren. Maar ik val eerder voor de donkere Grimbergen, al kan ik ook van een Duvel genieten. Zal ik je dadelijk laten zien sé. 😊

4 jaar geleden - Ongepast

Cate (Nederlands)

Al die vrouwen, en dan die drank, dat gaat niet goed samen 😊 :-)

4 jaar geleden - Ongepast

Agostinho (Nederlands)

😃 (y)

4 jaar geleden - Ongepast

Voeg commentaar toe

archief

Meer…

Plaats ook een bericht   Laad meer  

Catena : de one stop cycling community

Ontvang onze nieuwsbrief

Partners…

Birzman Q-Cycling
Merida Centurion
Merida Q-Cycling
Birzman Q-Cycling
Merida Centurion
KBWB