Follow  

Alpen 2016 : rit 3

by Agostinho on Saturday 6 May 2017 17:24

Rit 3 (de gemakkelijkste???)

 

Vandaag staan col nr. 4 en 5 van het brevet op het programma. De Pontis en de Vars. Via de D900 rij ik van Barcelonnette naar Le lauzet-Ubaye. Aan de splitsing waar de klim naar St. Vincent des Forts begint buig ik af naar rechts en rij ik naar de monding van de Ubaye in het meer van Serre-Ponçon. Na 30 km en goed 3 km voorbij de brug over de rivier ben ik al aan de voet van de Pontis. De naam “kuitenbreker” heeft hij echt niet gestolen. De eerste kilometer aan gem. 9% met een muurtje aan 18%  en de volgende  3 km aan gem. 11%. Enkel de laatste km is in verhouding makkelijker, maar toch nog een gem. van 8 %. Al bij al een korte klim, maar hij pleegt wel een aanslag op je benen. Er zijn weinig hoge bomen, dus de zon heeft hier vrij spel en de warmte maakt de klim nog zwaarder. Veel wordt goedgemaakt door de fraaie omgeving. Bijna overal heb je zicht op het meer.  Op de top even uitrusten, fotootje en stempel, en na een even lange/korte afdaling ben ik beneden om de weg naar Savines. Hoe korter ik bij het stadje kom, hoe drukker het wordt. Dit is niet het soort weg waar je met plezier over rijdt. Hier wil ik dan ook zo snel mogelijk weg. Mijn gps stuurt mij echter een zandweg in vol scherp stenen. Het risico op platte band is mij te groot en ik besluit toch maar om de hoofdweg naar Guillestre te volgen. Qua veiligheid geen probleem. Er is een fietsstrook van bijna 2 meter breed. Jammer want ik had er graag via de rechterkant van de Durance naartoe gereden. Vlak op de middag kom ik aan in het stadje. Hoog tijd voor een rustpauze. Op een terras geniet ik van wat directe suikers, terwijl de zon weer ongenadig brandt. Ik laat mijn drinkbussen vullen en voeg er isotone poeder aan toe. En nu, op naar de col de Vars. Een klim in twee delen. De eerste 8 km aan net geen 8%, dan 4 km met iets meer dan vals plat met zowaar 1 km dalen, en dan opnieuw 7.5 km aan pakweg 6%.  In de aanvangskilometers heb je een mooi zicht op de vestingsstad Mont Dauphin.  Maar in tegenstelling tot de vorige beklimmingen is dit wel een druk bereden col. Vooral motoren scheuren bij momenten vervaarlijk voorbij. Onderweg naar de top raak ik aan de praat met een Chech die vanuit zijn land via de Alpen naar Nice rijdt, totaal gewicht aan de grond 115 kg. En dan die cols oprijden, je moet het maar doen. In Sainte-Marie de Vars, op zo’n goede 7 km van de top krijg ik het wat moeilijk. Ik besluit om een extra stop in te lassen en de benen wat rust te gunnen. Even daarna komt de Chech ook langsgereden. Na een frisse cola en een reepje vat ik het laatste gedeelte aan. Maar het wordt moeilijker. Een gelletje brengt enig soelaas en ik ben maar wat blij als de top in zicht komt, temeer omdat de zon weg is en er een gure, onbehaaglijke wind is opgestoken. Na de foto en de stempel heb ik nood aan mijn extra mouwen en windjack om de afdaling aan te vatten. Ook in het dal naar Barcelonnette toe waait de wind stevig op kop. De vermoeidheid is nu compleet, maar na 129 km en 6.5 hr rijtijd met 2168 hoogtemeters ben ik maar wat blij dat ik het wegggetje naar het hotel indraai. Nog een klimmetje van 400 m aan 12%. Kan nog net. Morgen rustdag.

 

|

Add comment

archive

More…

Post a message   Load more  

Catena : the one stop cycling community

stay up to date

Partners…

Birzman Q-Cycling
Merida Centurion