Folgen  

Davitamon Classic 2015

von aneto3411 den Samstag 25 April 2015 21:52

Na een week met zeer zonnig weer, voorspelde men voor deze zaterdag regen.  Met gemengde gevoelens dus mijn bed in om 21:30 uur de vrijdagavond.  Mijn oorspronkelijke wens om de 200 km te rijden, had ik toen al opgeborgen.  In nam me voor om kwart voor zes op te staan, de meteo te evalueren en bij regen forfait te geven, temeer daar ik hoogst uitzonderlijk, maar erg vervelend, met een verkoudheid opgezadeld zat.

Zaterdagmorgen : weg nat, maar geen regen.  Buienradar nog even bekeken, en het was duidelijk dat regen niet te vermijden zou zijn in de Vlaamse Ardennen en het Pays des Collines.  Ik hoopte op hoogstens wat gemiezer, me baserend op het lichtblauw waarmee de aankomende regenzone stond ingekleurd op de radar.

Na mijn standaard ontbijt, naar Nazareth gebold, ideale opwarming.  Uiteraard tien minuutjes te vroeg, maar de zoals gewoonlijk erg vlotte aanmeldprocedure liet met toe iets na zevenen de sporthalle uit de rijden, en de dreef op te draaien.  Op weg voor 150 km!  Spoedig vormde zich een groep van zes, waarin in langs de Schelde een paar kopbeurten voor mijn rekening nam.  De vaart zat er goed in, ondanks een zuidwestenbries schuin in het nadeel.

Echter, zoals gewoonlijk was mijn povere rijtechniek weer markant, zodat ik op het eerste bochtige traject de mannen al moest laten rijden.  Alleen dus naar en doorheen de eerste heuvelzone : Marlboroughstraat, Pottenberg en Hellenhoek.  Hier kon ik een later geloste uit de kopgroep weer remonteren en voorbijrijden, maar die (oudere) uitstekende fietser zou toch het laatste woord hebben, zou later blijken.

De eerste bevoorrading aan het Châlet Gérard (km 35) sloeg ik over, wegens te vroeg, wegens te nat (het was inmiddels steeds nadrukkelijker beginnen regenen), en wegens een beetje anticiperen.  Alleen dus over Géron en Planchettes en eigenlijk niet eens zo slecht.  De lange afdaling naar Ghoy, steeds in de regen, deed me al te veel afkoelen, wat me toch zorgen baarde in mijn verkouden toestand.  Mede daardoor moest ik net voor Oedeghien (km 56) een tweetal laten rijden in wier wielen ik me had vastgebeten te Ghoy.  Bovendien was in de wielen hangen op die doorregende wegen niet echt een pretje.  Ik reed dus weeral alleen naar de derde heuvelzone : het gevreesde drieluik Papins - Bourliquet - les Monts.  Op de Papins zag ik enkelen voor me uit rijden, maar mijn benen waren echt te klam om ook maar een meter goed te maken.  Ik diende me te beperken tot 'conservatief' rijden om iet of wat deftig boven komen.  De grote gel die we op het plateautje boven toegestopt kregen, was welkom.

Weer helemaal alleen naar Frasnes (km 73).  Leuk trajectje bij zomers weer, maar nu niet, bij die irritante tegenwind.  Gelukkig was het nu opgehouden met regenen.  Op naar de Bourliquet.  Word ik bovenaan toch niet ingelopen zeker door de man die ik eerder op de Pottenberg was voorbijgereden?!  En sterker nog, op Les Monts moet ik 30 meter laten, en was hij definitief gaan vliegen, temeer hij in de afdaling met een voorliggend groepje kon meeschuiven.  Hoe ik me ook inspande, ik kreeg op weg naar de uitstekende bevoorrading van Ronse (km 91) het gat niet dicht.

Ik vulde mijn bidons, at twee stukjes cake en hield een plaspauze in het schooltje, voor de gelegenheid bevoorradingspost.  Onmiddellijk erna en weer moederziel alleen over de Fortuinberg, die er ondanks de regen vreemd genoeg vrij goed bij lag.  Eenmaal boven pikte het 150 km traject dit van de 100 km op, waardoor alles wat chaotischer werd, maar tevens ook motiverender en op 'mijn' niveau : op de 100 km wordt in doorsnee minder hard gereden dan op de 150.  Op al die naamloze hellingetjes op weg naar het kruispunt van de Kruisberg kon ik vaak van groep naar groep rijden, alvorens op Ronse te duiken, en de Hotonde met zijn tot 19% aan te vatten.  Ik gooide toch maar op de 25 om er wat souplesse in te houden en in het zadel te blijven om het achterwiel goed tegen het asfalt te houden en spinnen te vermijden.  Dit viel allemaal tamelijk mee.  En deze keer lag er niemand in de struiken wegens niet meer kunnen uitklikken, ofschoon er toch enkelen te voet naar boven moesten.

Mede door nog eens verkend te hebben vorige zondag, kon ik de Côte de Russignies goed indelen en vrij vlot oprijden.  In de lange afzink naar Zulzeke vormde zich uiteindelijk een groepje van 4, later 5.  Welkom om het irritante stuk met tegenwind tot op de Scheldebrug door te komen.  Eerlijkheidshalve voeg ik er aan toe geen meter kopwerk te hebben gedaan hier.  Langs het stukje Schelde zat ik zowaar in een zetel.  Dit duurde niet lang, want daar was de uitrit reeds.  Die was maar voor de helft voorzien van de obligate blauwe mat, het tweede stuk was het op de landweg te doen.  Door mijn uitgesproken voorzichtigheid (velen zullen het onhandigheid noemen) moest ik hier dus uiteraard weer 20 meter toegeven, wat weer een serieuze inspanning van me vergde om dit weer goed te maken.

Hoe dan ook, op de Kwade Bulk, de laatste helling, werd ik er toch afgereden ...  Grotendeels op eigen tempo, en naar mijn normen vrij strak, want gesteund door de wind, naar Nazareth.  Ik kon me nog integreren in een snelle groep, maar moest ze in de zoveelste bocht toch weer laten rijden.  Dit was me niet erg een zorg meer op vijf km van de meet;  Met ietwat gemengde gevoelens liep ik binnen.  Matig moyenne van 26,3, de kilometers, hellingen maar vooral de natte en mijn verkoudheid hadded er serieus op ingehakt.

 

 

 

Kommentare

Charles DELHAYE (Niederländisch)

Toch mooi ! En op je "jeugdige leeftijd",hebt ge toch niks te bewijzen tegen de jeugd,niet? Tenminste dat is mijn gedachtengang. Afzien,ja,doelstellingen,zeker,maar dit alles in perspectief met je lichamelijke mogelijkheden,en dan tussendoor kunnen genieten;wat heeft men nog meer nodig?!

vor 8 Jahren - Nicht zutreffend

Fügen Sie Ihre Kommentare hinzu

Catena : die One-Stop-Cycling-Community

auf dem neuesten Stand bleiben

partner…

Birzman Q-Cycling
Merida Centurion